Een collega professional vertelt me over een Amerikaanse TEDX spreekster die onderzocht hoe schadelijk ‘onbeleefdheid’ op de werkvloer werkelijk is. Dat lijkt me een boeiend onderzoek dus eenmaal thuis open ik mijn browser en bekijk haar 15 minuten video. Na het zien van haar optreden en het schrijven van een aparte Strength daarover, vraag ik me af wat jij, mijn lezer, hier aan hebt. Zou jij de onbeleefdheden op jouw werk (in allerlei vormen) willen aanpakken? 

Automatisch gaat mijn brein na zo’n gedachte op zoek naar andere gezichtspunten. En opeens heb ik een passende metafoor gevonden: in de wereld van het afval is ongelooflijk veel gebeurd. Enkele decennia of zelfs jaren geleden zagen we alles dat niet het product zelf was, als “afval”. De gebruikte grondstoffen die overbleven… En de warmte die vrijkwam bij het productieproces… En productiemedewerkers die we hadden kunnen reduceren door hem of haar weg te automatiseren. En medewerkers die tijdens het productieproces ziek waren geworden… Door de toen gangbare bril bekeken was dit allemaal afval. Weg ermee. Niet langer van nut…

Omdenken

Onder invloed van de afgelopen financieel-economische crisis en een toenemend besef dat een flink aantal van de grondstoffen voor onze productie schaars zijn geworden, zijn we totaal anders naar afval gaan kijken. We zijn het gaan Omdenken. We hebben de stap gemaakt om afval opnieuw te definiëren als iets waardevols dat de moeite van de aandacht meer dan waard is. En dan word ik hoopvol.

Slimme organisaties waar ik voor wil werken zullen anders met medewerkers willen omgaan. Uit welbegrepen eigenbelang…

We leven in een periode waarin zich op een andere markt langzaam maar zeker een crisis aftekent. De medewerkers raken op. De arbeidsmarkt die vroeger kon worden gezien als een overvloedige plaats waar heel veel kwaliteit beschikbaar was op afroep, is allang niet meer zo overvloedig. “Voor jou tien anderen”, kun je niet meer zo gemakkelijk zeggen. Dit zijn gouden tijden voor recruiters en headhunters. In sommige branches zoals de bouw en de zorg begint dit fenomeen al flink te knellen.

Ondertussen is er ook een tegenstroom gaande; zoals in vorige decennia de datatypistes werden ontslagen, gaan momenteel de MBO geschoolde administratieve medewerkers in met name de financiële dienstverlening eruit. Nog veel meer beroepen hebben binnenkort hun langste tijd gehad door automatisering en robottisering. Maar dat betekent niet dat de schaarste op de arbeidsmarkt wordt opgeheven. Het gaat immers niet alleen om aantallen maar ook om medewerkers met de juiste competenties en beschikbaarheid op de juiste plaats op het juiste moment.

Mede daarom zijn er zo ongelooflijk veel ZZP-ers in Nederland.

De mens als wegwerpartikel. Als human resource. Als productiemiddel. Hoe hebben we dat ooit bedacht? Wij mensen zijn de reden van alle productie. Wij zijn het doel en het middel tegelijk. Zoals we vroeger omgingen met afval, zo gaan we in veel organisaties nog steeds met mensen om. Daarom zijn zo ongelooflijk veel mensen in Nederland letterlijk ziek geworden van hun werk. Mede daarom zijn er zo ongelooflijk veel ZZP-ers in Nederland. Mede daardoor is minder dan 20% van onze medewerkers bevlogen en betrokken bij het eigen werk en de eigen werkgever. Dat vonden we allemaal heel gewoon…

Slimme organisaties waar ik voor wil werken, willen heel anders met medewerkers omgaan. Uit welbegrepen eigenbelang van alle stakeholders: klanten, medewerkers en shareholders. Vroeger dachten we dat dit de organisatie veel geld zou kosten. Het denken in tegenstellingen tussen werknemer en -gever maakte dat gezichtspunt logisch. Nu zien we in dat we enorm verspillend zijn omgegaan met medewerkers. Net als vroeger met afval. Eén voorbeeld? Lees onbeleefdheid op de werkvloer

Foto blikje: Pexel.

Gratis e-book over jouw talenten

Laat je e-mailadres achter en krijg het gratis e-book over al jouw 34 talenten. En regelmatig een nieuwsbrief over Talent als kracht.

Dank je wel. Je e-book komt er aan.

Pin It on Pinterest

Share This